Zola´s Zone

Ég er flutt...

Sun, 06 May 2012 21:55:39 GMT

...yfir á

http://zola.blog.is/blog/zola/

Takk fyrir mig, elsku blogcentral!

Zola:haha:

Amber snot

Sun, 29 Apr 2012 21:34:56 GMT

Sunnudagsmorgunn og sólin skín. Alla vega á hluta af Fossvoginum sýnist mér út um gluggann. Við stelpurnar höfðum mikil plön um að hjóla í Árbæjarlaugina í gær en það var svo mikil rigning að ég ákvað að leggja það ekki á krílin. Ég er bara með litlurnar um helgina (Sigrúnu og Kristrúnu). Björg er hjá pabba sínum og Hjörtur úti í Flatey að ditta að Bræðraminni, ásamt Bjössa bró og fleira fólki úr ættinni. En við fórum nú samt í sund og skemmtum okkur vel. Það var nánast það eina sem við "gerðum" í gær, fyrir utan að taka til, ryksuga og skúra. Merkilegt hvað skúringavatnið verður alltaf dökkbrúnt þó að aðeins nokkrir dagar séu liðnir frá síðustu útúrskúringum.... HLÉ

Ég varð að gera hlé á sunnudagsmorgunblogginu því að Kristrún var akkúrat komin með leiða á barnaefninu í sjónvarpinu og áhuga á að mamma hennar þjónustaði hana eitthvað í staðinn. Nú eru þær sofnaðar og ég frjáls til góðra verka (eiginhagsmuna) á ný.

Titillinn á færslunni vísar til gúgls gærdagsins. Ég er búin að vera með kvef í meira en tíu daga en í gær bar til tíðinda því að þá breyttist horliturinn úr grænu í gulbrúnt. Framleiðslan var upp á fjölmörg megawött eins og svo oft áður, en liturinn minnti á skoskt hálandaviskí. Oft þegar vakna upp spurningar um heilsufar, málfar og skófar gúggla ég eitthvað sniðugt á ensku og fæ svör við mínum spurningum. Það lá því beinast við að skrifa "amber snot" á leitarvélina. Ég fékk nú lítið gáfulegt út úr því, enda vísa væntanlega fæstir í litinn "amber" þegar hori er lýst. En eftir að hafa fikrað mig áfram komst ég að því að ég er líklega með kinnholusýkingu. Þrýstingurinn í höfði, nefi og augum styður það líka. Mín góðu læknisráð eru bara íbúfen og espresso, með dassi af Otrivin. Klikkar seint!

Anyways, við stelpurnar gerðum fátt annað í gær en að fara í sund og dingla okkur. Dinglið hélt áfram í dag þó að veðrið byði upp á mikla útivist. Ég lokkaði frumburð minn úr föðurhúsum í móðurhús og lét hana passa á meðan ég tiplaði á táskónum um Elliðaárdalinn. Hlaupatúrinn varð afskaplega endasleppur því að ég þurfti alltaf að vera að stoppa út af þessum sting í ilinni. Ég hitti reyndar Sting í skóginum inni í hólmanum og gekk alveg upp að honum til þess að biðja hann um eiginhandaráritun á ilina. Hann hörfaði í burtu frá mér og æpti: "Don't stand so close to me." Ég skoppaði í burtu á öðrum fæti, frekar vonsvikin.

Við drösluðumst svo út að hjóla og stoppuðum á leikskólanum við afabúð (Grímsbæ). Ég ætlaði að henda inn nokkrum myndum en nú bregður svo við að "photobucket" síðan þar sem ég geymi myndirnar mínar er frosin. Sem minnir mig á það...ég verð að fara að drífa mig í að skipta um bloggvettvang áður en þessi síða frýs líka endanlega. Ég á gamla síðu á Moggablogginu sem ég stofnaði einhvern tímann þegar ég var að gefast upp á bilunum á blogcentral. Kannski ég poppi hana eitthvað upp og noti hana í framtíðinni.

Nú er kennslan búin og það er nú alveg ágætt. Það voru flestir orðnir svolítið þreyttir. Þetta er samt búinn að vera fínn vetur. Ég kynntist fjölmörgum nýjum nemendum (sem eru núna orðnir gamlir nemendur) og ég vona svo innilega að ég fái að kenna einhverjum þeirra aftur á næstu önn. Fyrstu prófin eru á morgun og þá er ég einmitt í yfirsetu. Ég dútlaði við prófagerð á föstudagskvöldið og í gærkvöld og ætla að semja eitthvað meira í kvöld. Það er svo miklu skemmtilegra að vera á mínum enda, þ.e.að vera sú sem semur prófið en þarf ekki að taka það. Baráttukveðja til nemenda minna, núverandi og fyrrverandi, sem sitja sveittir við próflestur núna (see ya...wouldn't wanna be ya!)!

Stór dagur hjá okkur hjónunum á morgun og annað kvöld verður farið út að borða. Næs.

Auf wiedersehen!

Sólrún Snotverein:haha:

Björg básúna spilar á trompet

Wed, 25 Apr 2012 21:57:20 GMT

Það þýðir ekki að gráta Björn bónda og enn síður að safna liði því að mjólkin sem helltist niður slokrar sér ekki ofan í glasið aftur, sama hvað maður grenjar og spangólar. Enn eitt týnt vídeóið er að valda mér eilítlu hugarangri, en eins og sést á þessari byrjun er ég Pollýanna pungsveitta, alveg að hamast við að vera slétt sama, jolly og cola.

Björg Steinunn spilaði svo undurfallega á tónfundi í gær popplagið sívinsæla "Honor and Arms" (ísl: Heiður og handleggir) eftir meistara Frederick Handel. Hún og píanóundirleikarinn (kennarinn hennar) slógu hvergi feilnótu og var þetta hennar besta "gigg" til þessa. Auðvitað er vídeóið sem ég týndi alltaf af einhverju sem er alveg frábærast í heimi. Ef ég hefði ekki misst vídeóið hefði ég örugglega ekki gert of mikið úr þessari frammistöðu. Ég tók það á i-phone-inn góða (ég er alveg farin að venjast því að vakna með þessu guðdómlega apparati á hverjum degi) en svo fékk Kristrún símann lánaðan, með fyrrgreindum afleiðingum. Vídeóið horfið, see you later....goodbye.

Í staðinn setti ég á youtube dúett Hallgríms Ástusonar og Bjargar Sóludóttur, frá því úr fermingu Bjargar. Þar spilaði Björg á trompet við fagran básúnuundirleik Hallgríms. Björg fór að fikta sjálf við trompetleik í vetur og þykir því sjálfmenntuð í þeim bransanum. Ef hún fengi smá tilsögn held ég að hún gæti orðið mjög góður trompetleikari. En básúnan er númer eitt, tvö og þrjú, auðvitað. Daman var einmitt að kaupa sér sína eigin básúnu fyrir fermingarpeningana. Það fór rúmur tvö hundruð þúsund kall í hljóðfærið, en Hjörtur sótti það til USA, borgaði af því 38 þúsund króna toll við komuna heim og allir sáttir.

Minn draumur er að allar stelpurnar læri á blásturshljóðfæri. Helga var nánast fullnuma í þverflautuleik þegar hún lagði sína fína flautu á hilluna (bauðst meira að segja að kenna á flautu!), Harpa var flott og flink á forláta trompetinn sinn og spilaði með Skólahljómsveit SK, Björg spilar auðvitað með SK líka og nú stefnir Sigrún Björk ótrauð á að komast líka inn í sveitina eftir 3 ár: Á básúnu. Björg er ekki alveg sátt við það. Hún vill að Sigrún fari á baritónhorn svo að hún geti sjálf lært að spila á þriðja hljóðfærið. Við sjáum hvort að henni takist að snúa Sigrúnu. Gleymum því ekki að Sigrún var lengi vel ákveðin í að spila á banjó í skólahljómsveitinni! Kristrún verður svo sett á túbu, enda full af lofti. Hmm....Hjörtur hefði örugglega orðið góður túbuleikari. Pabbi spilar á saxófón og klarinett þannig að það væri ótrúlega smart að láta allt þetta lið æfa saman eitthvað sniðugt og spila við hátíðleg tækifæri. Það er víst nóg eftir af fermingum, skírnum, útskriftum, giftingum.... Ég sjálf ætla spila undir á bongótrommur.

Eigið góðar stundir...

Pollýanna pungsveitta:haha:

Stutta bloggið

Fri, 20 Apr 2012 22:13:42 GMT

Stutt og laggott...stutt og laggott...stutt og laggott. Ég skal reyna.

Merkilegur dagur í dag, helst fyrir þær sakir að ég fór ekki í vinnuna. Það gerist reyndar örsjaldan og þá bara þegar ég er með gubbupest. Kann ekki við að láta spýjuna ganga yfir nemendur. Annars falla gubbupestir yfirleitt á helgar, sem betur fer. Er ég þó ekki að tala um afleiðingar áfengisdrykkju. Ég fór sem sagt ekki í vinnuna af því að í dag er fimmti dagur Kristrúnar í veikindum og Hjörtur er í USA. Ég hugsa að það sé áratugur síðan ég þurfti að taka mér frí í vinnu út af veikindum barns. Hjörtur er yfirleitt til staðar og eitthvað rámar mig í að hafa getað skutlað Sigrúnu Björk til ömmu sinnar og nöfnu í Mosó þegar þessar tvær breytur rákust saman, þ.e. veikt barn og Hjörtur í útlöndum. En nú er amman veik og enginn upp á að hlaupa. En auðvitað meldaði ég mig ekki veika heldur fékk kollega mína til þess að koma á nemendum verkefnum svo að allir hefðu nú nóg fyrir stafni á meðan ég væri í burtu þennan eina dag. Ég missti að vísu af síðasta kennarafundi vetrarins en græt það ekki sárt (kannski í koddann minn í kvöld).

Kiddú biddú er með mánaðarlegu veikina: Hósta, hita og hor. Hún fékk meðal í dag og verður því vonandi góð fyrir mánudaginn. Það var fúlt fyrir okkur báðar að sitja inni á sumardaginn fyrsta, en sem betur fer náði Hjörtur alla vega að fara með Sigrúnu í skrúðgöngu og hlusta á Björgu Steinunni spila áður en hann flaug út. Ég er líka komin með einhvern skít en það hlýtur að rjátlast af mér fljótlega.

Ég minnist ekki oft á hlaup lengur, enda ekki mikið um að vera í þeim geiranum. Hanna hásin er orðin góð og í mínum augum er það algjört kraftaverk. Vinstri hællinn er hins vegar hundleiðinlegur og get ég því lítið hlaupið. Fer kannski 5-6 kílómetra þrisvar í viku, sem er samt þúsund sinnum betra en ekki neitt og gefur mér mjög mikið, alla vega andlega.

Ég er að gera smá tilraun með skóbúnað núna. Ég hef verið að hlaupa á Nimbus 13 í vetur, með sérstökum hælpúða fyrir hælspora. Ég er alltaf að hallast að því meira og meira að Nimbus sé ekki alveg mín týpa. Ég átti alltaf inni í skáp Vibram Five Fingers Speed, svona tásuhlaupaskó með reimum. "Barefoot running" dæmi eitthvað. Hjörtur gaf mér þá í afmælisgjöf 2010, held ég. Ég ákvað að fara að prófa að nota þá af viti og það hefur gengið nokkuð vel. Eftir fyrstu skiptin var ég reyndar gjörsamlega að drepast úr harðsperrum í kálfunum! Það er víst alveg eðlilegt, enda finn ég að hlaupalagið er allt annað heldur en þegar ég er á Nimbusnum. Ég er á skónum nánast alfarið á möl, mold og grasi (í Elliðaárdalnum) og er að fíla það í botn. Ég fíla grasið þar sem það grær. Ég finn minna (stundum nánast ekki neitt) fyrir hælnum á hlaupum og fæ á tilfinninguna að fæturnir lagist betur að ilinni. Gallinn er hins vegar sá að stundum er eins og að ilin "togni" skyndilega, þ.e. ég fæ rosalegan sting undir ilina og þarf að stoppa, ganga og/eða teygja til þess að geta farið að hlaupa aftur. Það getur verið hundleiðinlegt og fáránlega sárt. Ég finn að sinarnar eða böndin (eða hvað sem þetta dót undir ilinni er kallað) eru miklu stífari vinstra megin en hægra megin. Mikið væri ég til í að þetta færi að lagast.

Með hækkandi sól langar mann til þess að hlaupa lengra, hraðar og með gömlu hlaupafélögunum sínum. Ég ætla að vera þolinmóð og sjá hvort að hællinn fari ekki að lagast eitthvað. Svo stefni ég á að fara að reyna að synda eitthvað og hjóla í maí. Það er bara svo miklu, miklu skemmtilegra að hlaupa. Hlaupin eru BEST.

En að allt öðru: Ég sá svo frábæran þátt í gær á RÚV sem heitir "7 ár", að mig minnir. Hann var svo skemmtilega settur saman og krakkarnir voru allir svo miklir snillingar að unun var að hlusta á þá svara spurningum og segja frá. Framleiðendur þáttarins eiga mikið hrós skilið og ég hlakka verulega til þess að sjá næsta þátt eftir sjö ár!

Helgin framundan? Tja, nú er bara að vona að Kristrún verði hitalaus á morgun þannig að við þurfum ekki að húka inni allar saman. Okkur er til dæmis farið að langa í Dalinn eða Westurbæinn eða í Mosó eða...bara eitthvað út úr húsi:)

Var þetta ekki bara nokkuð stutt og laggott?

Sólrún frá Hælavík:haha:

Úttroðin eftir helgina og fleiri ekki-fréttir

Mon, 16 Apr 2012 22:12:18 GMT

Ókey...ég lofa að þetta verður síðasta laaaanga bloggið mitt í laaaaangan tíma. Reyndar eru bloggin mín ekkert svo löng - það eru bara myndirnar sem teygja aðeins úr þessu. En þegar hámenntaðir bókasafnsfræðingar geta ekki lesið bloggið mitt af því að það er of langt verð ég víst að fara að hugsa minn gang. Blogga oftar og styttra í einu: Markmið ársins. Mitt vandamál er einfaldlega: Once I pop, I can't stop!

Það er gott að eiga fjölskyldukort í Húsdýragarðinn. Þá fer maður a.m.k. mánaðarlega í garðinn yfir vetrartímann og vikulega á sumrin. Halldór Ásgeir stórfrændi og krúttulíus slóst í för með okkur á laugardaginn. Hér eru jafnaldrarnir og frændsystkinin að öskra sig hás inni í gapandi gininu á tröllskessunni:

Myndin er tekin af svarthvítum sjónvarpsskjá (night-vision) við hliðina á skessunni. Þau sprengdu hljóðmúrinn!

Sigrún spákona kíkti í kúluna og sá bland í poka á línuna seinna um daginn. Það stóð heima.

Núbb....það er alltaf fréttnæmt þegar hárprúðu dömurnar mínar fá smá yfirhalningu. Hér er Kiddú Samson hjá Delílu í dag:

Mikið ofsalega er þetta barn nú alltaf stillt og gott!

Sigrún var ekki alveg sátt við stutta toppinn sinn og fékk extreme makeover þegar heim var komið. Sjáiði hvað hún er lík Helgu Rún stóru systur?

Helga Rún er með nettari nebba og skásettari augu en að öðru leyti eru þær systur eins.

Sunnudagur var til sælu og næstum því til ælu, enda svaf ég illa aðfaranótt mánudags. Líkaminn þoldi ekki neyslu á 20 þúsund kaloríum yfir daginn og hreinlega ofhitnaði. Svo vaknaði ég auðvitað sársvöng eins og alltaf eftir sukk.

Mömmuklúbbur hjá Ástu í hádeginu síðasta sunnudag (í gær) og það er bara ávísun á vandræði. Geðsjúk súpa, kreisí skúffa og "flábælt" lemon-meringue pie. Ómægod! Síðan var arkað með barnavagninn beint til Gunna Bjargarpabba og þar tók við glæsilegt afmælishlaðborð. Ómægod! Svo ókum við beint úr afmælinu í Vogana þar sem Ingibjörg og Már biðu með ljúffengan exótískan mat og nýtt vín með hverjum rétti. Ég þakka guði fyrir að það var bara tvíréttað! Úff...og ómægod auðvitað:)

Ég tók nokkrar myndir heima hjá Ástu og auðvitað verð ég að birta smá sýnishorn.

Íris enska mætti með nýjasta mömmuklúbbsmeðliminn:

Íris Rut og Ragnar Kári. Ragnar heilsar að höfðingjasið (YO!).

Hér eru nokkur kvenkyns afsprengi að leik í fína stofustólnum hennar Ástu:

Diddú og Kiddú, Messíana Maríudóttir og Elísabet Berglindardóttir. Íslands bjartasta von!

Mömmurnar eru náttúrulega hver annarri glæsilegri og eiga það sameiginlegt að vera starfsmenn Borgarholtsskóla. Gestgjafinn stóð sig svo vel að stúlkurnar ákváðu að bera hann (hana) á höndum sér:

Rissa Rut, Begga stöð, Maja pæja, Bára beib, Gudda gell og Ásta hóst....ess

Benedikt búálf bar þarna að þannig að upplagt var að taka mynd af öllum mömmunum:

Sömu gellur og Jólrún í miðjunni.

Þetta er nú ekki langt blogg, eða hvað...herra Már Einarsson?

Ég hef alveg fleira að segja og gæti tekið heila efnisgrein í hósta Kristrúnar og auma hælinn minn en við látum það bíða. Ég veit að allir eru mjög spenntir fyrir hamfarasögum Jólrúnar. Annars var mér bent á að fara að kalla mig Hjólrúnu núna því að jólin eru löngu liðin og tími kominn til þess að draga fram hjólið. Svei mér þá ef það er ekki bara rétt.

Þetta var örstutt blogg og verður enn styttra næst. Coming up soon...

Hjólrún hjákátlega:haha:

Páskar á Akureyri 2012

Mon, 09 Apr 2012 22:12:04 GMT

Endurtekið efni frá síðustu páskum? Ja, svona næstum því. Við vorum á Akureyri alla páskana á meðan Lúlla var í íbúðinni okkar í Kópavogi, en samt aðallega í þeim erindagjörðum að næla sér í bikar! Við hittumst einmitt í Staðarskála á leiðinni norður/suður daginn fyrir skírdag. Einhverjum datt í hug að fara í keppnina "Hver er með loðnustu bumbuna?" og þrír aðilar buðu sig fram. Af myndunum að dæma er elskulegur eiginmaður minn ótvíræður sigurvegari:

"Þetta er skrýtin bumba" sagði Kristrún Eir og benti á bumbuna hans Sidda. "Þetta er ekki bumba" bætti hún við og benti á ístruna hennar Lúllu. "Þetta er fín bumba" sagði dómarinn að lokum og er þar Hjörtur bæði útnefndur með loðnustu og fínustu bumbuna. Lúlla og Siddi fengu auðvitað bæði tvö stóra og þunga bikara og fóru sátt heim í dag. Innilega til hamingju elsku sys og tilvonandi mágur!

Við hin systkinin bættum á bumburnar um páskana. Bjössi bró og Erna hró deildu með okkur fína húsinu í Dvergagilinu og var glatt á hjalla alla páskana. Óli Geir og Erna Rós stigu sín fyrstu skref á skíðum. Hér er einmitt mynd af fyrstu ferðinni, þ.e. Bjössi með Óla fremst og Ernurnar í rauðum göllum fyrir aftan:

"Fólkið í þokunni" gæti þessi mynd heitið, enda var svolítil þoka í fjallinu þessa tvo daga sem við undum okkur þar. Veðrið var reyndar gott allan tímann, milt og stillt, alls ekki tryllt. Kristrún var meira en til í að skella sér á skíði og fór ótalmargar ferðir með mömmu sinni upp töfrateppið og stóð svo á skíðunum niður eða hékk í móðurfaðmi. Henni þótti líka gaman að hlaupa niður og knúsa páskakanínur:

Börnin fengu svo sannarlega ágæta útrás á skíðum, í sundi, á róló, í fótbolta og í körfubolta. Þess á milli var setið inni í I-pad, I-phone og alls kyns öðru dóti sem runnið er undan rifjum Steve Jobs sáluga.

Ég sjálf var hæstánægð með að fá loksins útrás í körfubolta á ný. Hjörtur fékkst einu sinni til þess að spila við mig körfubolta. Það var árið 2004 þegar hann var að reyna að fanga mig í net sitt. Það tókst og eftir það hefur hann ekki séð neina sérstaka ástæðu til þess að fara út að leika með kerlingunni. En Bjössi bró og Óli Yo voru alltaf í stuði! Það er skrítin tilfinning að vera lélegri en 6 ára strákur í körfubolta, sérstaklega þegar undirrituð telur sig vera yfir landsmeðaltali í körfuboltagetu, alla vega í mínum aldursflokki og hæð (40 plús, mínus 167 sentimetrar). En Óli Geir er undradrengur, bæði í fótbolta og körfubolta. Leggið þetta nafn á minnið: Ólafur Geir Þorbjarnarson! Hér er Jóla Jordan í harðri baráttu við hávaxna Akureyrarmær sem er klárlega að brjóta á gömlu:

Bjössi gallharður fyrir aftan og Óli í grænni Boston Celtics treyju í fjarska. Auðvitað unnum við Óli leikinn!

Svo var auðvitað klassík að kíkja í Eymundsson, lepja latté og kíkja í bók. Að þessu sinni náðum við ekki borði þannig að ég vafraði um búðina og gluggaði í hitt og þetta. Rakst á stóra alfræðibók um ketti, fletti strax upp á norskum skógarköttum og fann þessa mynd:

What? Þetta er bara mynd af honum Kisa Jackson mínum! Það voru nokkrar aðrar myndir af norskum skógarköttum þarna, en þessi köttur var tekinn sem dæmi um tvílitan skógarkött. Hann er bara nákvæmlega eins og Kisi! Í bókinni kom fram að þetta væru vingjarnlegir kettir en þeir yrðu að hafa mikið frelsi til þess að fá að vera úti. Ég hef átt tvo norska um ævina og veit það eitt að þeir eru (voru) báðir æðislegir en sjúklega miklir útikettir. Svo eru þeir svo glæsilegir. Mússímússs!

Við fórum tvisvar í sund í Hrafnagili til þess að losna við páskasíldartunnustemmninguna (langt orð) í sundlaug Akureyrar. Auðvitað heimsóttum við svo jólahúsið. Inni í jólahúsinu er enn minna jólahús sem stelpunum finnst gaman að skríða inn í. Hér er Sigrún í jólahúsinu sínu:

Með Björn bróður sér við hlið.

Þorbjörn bróðir minn tældi Ernu sína undir mistiltein og smellti á hana kossi:

Kiss kiss! Svo sæt þessi ungu hjón:)

Á laugardag fóru mínar tvær elstu heldur að ókyrrast, svona af gömlum vana. Það þýddi ekkert að segja við þær að laugardagur væri ekki nammidagur í þetta sinn þar sem að á sunnudaginn fengju þær páskaegg. Við brugðum á það ráð að leyfa þeim að kíkja aðeins í sænsku páskaeggin frá Hörpu, Helgu og Rasmus. Þau eru úr pappa og full af nammi...og meira að segja naglalakki hjá Björgu! Þær tóku út bland-í-poka skammtinn sinn og geymdu svo restina til sunnudagsmorguns. Það var heldur betur fjör um morguninn þegar fimm börn og fjórir fullorðnir leituðu að páskaeggjunum út um allt hús. Allt fundu sitt að lokum og sumir voru meira að segja sigri hrósandi:

Tvö páskaegg!!!!

Óli Geir fékk páskaegg í stíl við áhugamálin:

Honum fannst gaman að fá fótboltapáskaegg en eins og sönnum íþróttamanni sæmir sýndi hann sælgætinu frekar lítinn áhuga. Ætli hún mamma hans þurfi ekki að draga hann að landi?

Hér eru svo Erna Rós og Kristrún Eir, litlu trítlurnar, í svaka aksjón á gólfinu að hakka í sig súkkulaðið:

Alvara lífsins byrjar svo aftur á morgun þegar Kiddú fer í leikskólann og Diddú og Biddú í skólann. Ég fæ að nota daginn til þess að fara yfir ritgerðir og undirbúa síðustu törnina fyrir lokapróf. Lítið eftir í kennslu og betra að nota þá daga vel.

Að lokum er svo mynd af páskalegum eftirrétti sem ég gerði fyrir fjölskylduna áður en við fórum til Akureyrar:

"Drukknandi kjúklingar" gæti rétturinn heitið. Þessi síðasta kvöldmáltíð markaði ákveðin tímamót, því að tveir nýjir tengdasynir sátu sáttir við borðið. Ekki er unnt að greina frá nafni annars þeirra að svo stöddu, en þar sem hinn er búinn að barna dótturina hlýtur hann að teljast alveg afskaplega opinber tengdasonur. Jú jú, við þekkjum öll hann Rasmus Lindström. Afskaplega geðþekkur piltur. Kurteis, snyrtilegur, prúður, talar brilljant ensku og enn betri sænsku og....elskar og virðir hana Hörpu sína greinilega af öllu hjarta! Það er það sem skiptir öllu máli! Þau skötuhjúin fóru saman í sónar á skírdag og þar kom í ljós að litla barnabarnið okkar er spriklandi heilbrigt og er áætluð koma þess í heiminn þann 29. ágúst n.k. Hver veit nema að krílið komi á afmælisdegi Bjargar Steinunnar? Ég ætla ekki að gera blessuðu barninu eða foreldrum þess það að verða prjónandi amma. Ég skal bara prjóna einhverja vitleysu á bloggið í staðinn. Svo kaupi ég einhverja mjúka baðmullarflík úti í búð og kannski ullarvörur frá Janus, ef Rasmus leyfir norskar vörur í sínum sænsku húsum.

Góðir páskar að baki en endalaust margt annað sem hægt er að hlakka til!

Sóla tilhlakkari:haha:

Páskafrí og myndband

Sun, 01 Apr 2012 21:42:58 GMT

Brjálað að gera í fermingunum. Núna viku eftir fermingu Bjargar var fermingin hans Hallgríms Ástusonar og 25 ára afmæli Ástu um leið. Hrikalega gott að borða og mikið gaman!

Páskafríið dottið í hús og tími kominn til þess að slaka svolítið á. Ég ákvað að setja inn fermingarmyndbandið hennar Bjargar núna. Ég nenni ekki að afsaka neitt. Svona lítur það út og betur gat ég ekki gert. Njótið:)

</a></span></div><div><br /></div><div>Svo er það Akureyri á miðvikudaginn, skíði og súkkulaði! </div><div><br /></div><div>Sóla páskaungi<span>:haha:</span></div><div><span><br /></span></div><div><span>PS Svo er Kisi sjálfur 3ja ára í dag!</span></div></body>

Akureyri á miðvikudaginn, skíði og súkkulaði!

Kisi er þriggja ára í dag en fékk engar rækjur. Bæti úr því í vikunni!

Sóla páskaungi :)

Frábær ferming Bjargar Steinunnar

Sun, 25 Mar 2012 22:59:29 GMT

Jákvæður titill enda ástæða til: Þetta gekk alveg ljómandi vel! Ég tók margar myndir í veislunni en reyndi að velja nokkrar úr með áherslu á fermingarbarnið. Hitt set ég kannski inn á facebook síðar. Hér kemur fermingardagur Bjargar í stuttu máli:

Klukkan sjö hringdi klukkan og tíunda daginn í röð leið mér eins og ég hefði lent undir valtara. Krónísk kvefpestin tekur sinn toll en það er ekkert sem að koffín og verkjalyf vinna ekki bug á. Nýtt met var einmitt sett á föstudaginn í leikskólanum hjá Kristrúnu. Þá voru tvö börn af tuttugu mætt á deildina! Kristrún var annað þeirra. Á sýklalyfjum, sem útskýrir kannski hvers vegna hún gat mætt. En þetta var útúrdúr. Fókusinn er á fílhraustu fermingarstúlkuna! Hún spratt upp eins og gormur og hvíslaði: "Það er í dag, það er í dag...." (úr hvaða mynd er þetta?). Eftir hafrakodda og mjólk tölti hún yfir á hárgreiðslustofu og fór í lagningu. Þegar heim var komið smellti hún sér í fermingargallann og mamma smellti af mynd:

Sól(u)gul og sæt.

Ég skar niður ávexti til þess að nota á Pavlovuna og henti mér í bað og klæddi litlu systurnar á meðan stóru systurnar græjuðu fésið á fermingarbarninu. Svo var brunað með litlurnar í pössun til Beggu og svo beint í athöfnina í kirkjunni. Ljómandi góð athöfn og Séra Lúlla systir mín gaf henni heilar 5 stjörnur. Góðir hlutir í gangi í Hjallakirkju. Hér er fermingarhópurinn fríði:

Björg er þarna í fremstu röð, önnur frá hægri.

Þegar heim var komið var farið í að klæða krílin í sparifötin, græja Pavlovurnar og fara tvær ferðir í safnaðarheimili Háteigskirkju með kökur og dóteri. Kvöldið áður höfðum ég, Gunni og Björg skreytt salinn. Það tók okkur bara tæpan klukkutíma, sem er nýtt salarmet. Gott að hafa mann á kantinum með masterspróf í hótel- og veitingastjórnun.

Planið var einfalt: Gunni ætlaði að sjá um brauðréttina og ég um kökurnar. Systur Gunna komu sterkar inn og aðstoðuðu hann með heitu réttina, en hann var fram á nótt að fullgera brauðterturnar. Ég pantaði tvær marsipantertur og tvær kransakökur ALVEG SJÁLF og bakaði svo þrjár skúffukökur, 4 Pavlovur og 4 creme brulee. Hér er mynd af einni pantaðri:

Hér er mynd af tveimur bökuðum:

Þó að yfir hundrað manns væru í veislunni reyndist þetta vera allt, allt of mikið! En það er betra að hafa meira en minna:)

Björgu þótti ekki leiðinlegt að stilla sér upp fyrir skringilegar ljósmyndatökur:

Hér er hún við borðið með gestabókinni, sem er skreytt gulum rósablöðum, gulu nammi, gulu kerti, trompet og básúnu. Fagnandi frelsinu sem fylgir því að vera fermd og í fullorðinna manna tölu. Hvað eru mörg F í því?

Á þessari mynd má segja að andi Guðs svífi yfir vötnum og hér sé kominn holdgervingur Maríu meyjar:

Presturinn benti einmitt á að dagurinn í dag, 25. mars, hefði verið köllunardagur Maríu. Þá talaði Guð við hana og sagði henni að hún bæri Frelsarann sjálfan undir belti. Mikið er nú gott að svoleiðis kvaðir eru ekki lagðar á guðsbörn í dag.

Það var ekki bara étið og drukkið í fermingarveislunni. Við byrjuðum á að sýna myndbandið fræga, sem kannski naut sín ekki mjög vel á litlum skjá í stórum sal. Ég hugsa að ég hendi því inn á youtube einhvern daginn ef Björg gefur mér leyfi til þess. Síðan spilaði kvintettinn frábæri, sem var reyndar kvartett í dag því að annað hornið var líka að fermast. En það kom ekki að sök. Stelpurnar spiluðu þrjú lög alveg yndislega fallega.

Helga, Björg, Imba og Dísa. Held ég.

Fallegu og góðu vinirnir, Hallgrímur og Björg, tóku líka einn dúett. Björg kom kvintettvinkonum sínum á óvart með því að draga fram trompett og spila undurblítt á hann lagið "Yesterday" með ómþýðum básúnuhljóm Hallgríms. Flott hjá krökkunum!

Gunni sló svo algerlega í gegn með skemmtilegri ræðu um fermingarbarnið og fyndnu leikatriði sem endaði svo með dásamlegu söngatriði Sigurvins frænda. Hann kallaði líka alla fjölskylduna upp á svið og þakkaði okkur öllum fyrir að hafa veitt dóttur sinni svona frábært líf. Eins og ég hef alltaf sagt: Maður á að vanda sig mikið við valið á barnsföður sínum. Ég held að mér hafi bara tekist ágætlega til.

Eins og sést á þessari mynd er Björg Steinunn líka yfir sig hamingjusöm með fjölskyldu sína:

"Get me out of here NOW!!!!"

Eftir veisluna var haldið heim í Álfatúnið til þess að taka upp pakkana. Það er ekkert lítið sem dóttir mín fékk af peningum, skartgripum og fleiru. Allt of mikið auðvitað, en ég kann öllum miklar þakkir fyrir. Síðasti pakkinn var frá pabba. Mjög umdeild gjöf því að ég var búin að harðbanna Gunna að kaupa slíkan varning handa dóttur minni. Ég vil stjórna því hvort og þá hversu lengi börnin mín eru á netinu. Eftir töluverða umræðu komumst við að samkomulagi. Gunni mátti gefa henni I-pad með því skilyrði að hann yrði bara heima hjá Gunna. Nú sé ég hana líklega ekki meir. Tilfinningaflóðið sem vall upp úr dýpstu hjartarótum fermingarstúlkunnar var svo yfirgengilegt að flestir nærstaddir hrifust með og felldu tár. Hljómar fáránlega, en svoleiðis var það. Löngun unglingsins í forboðna eplið kom mér fullkomlega í opna skjöldu. Hér er himinilifandi fermingarstúlka með fermingargjöfina í ár: I-pad!

"Víííííííhííííí!"

Hún er reyndar í i-padnum akkúrat núna, en það er nú bara af því að það má allt á fermingardaginn. Svo fer i-padinn heim til Gunna og hann hefur vonandi eitthvað "control" á notkuninni. Hérna heima mun Björg áfram róa fram í gráðið, hlusta á stofuklukkuna tifa, stoppa í sokkaplögg og spinna ull.

Fyrir hönd dóttur minnar vil ég þakka öllum hlutaðeigandi fyrir að hafa gert þennan dag svona frábæran.

Sólrún fermingarglaða :haha:

Ferming frumburðarins

Thu, 22 Mar 2012 21:46:07 GMT

Nei nei, það er ekki alveg búið að ferma Björgu, en fyrst að það er alveg að fara að gerast finnst mér viðeigandi að frumsýna fermingarmynbandið "Ferming frumburðarins Part 1." Þar erum við tala um frumburðinn í minni fjölskyldu, þ.e. sjálfa séra Lúllu fitnessdrottningu. Ég hef ekki fengið samþykki hennar fyrir myndbirtingunni en þar sem hún var aldrei asnalegur unglingur (eins og sumir) heldur einfaldlega bjútífúl eins og alltaf, læt ég bara vaða. Ég man þennan dag eins og gerst hefði í gær, sérstaklega fyrir þær sakir að margir gestir komu í heimsókn víða að og vildu í leiðinni gera vel við litlu systkini hennar Lúllu. Við Bjössi fengum því 7 páskaegg hvor og fórum létt með að sporðrenna öllum 14! Svo finnst mér endilega eins og maturinn í veisluna hafi komið með flugvél að sunnan. Skynsöm kona, hún móðir mín!

Í myndbandinu má þekkja margan vandaðan Hólmarann, svo sem Grétu Bents, Sigga Sigurþórs, Sigurþór sjálfan, Valda Kúld, Badda Kúld, Heimi Kúld og jafnvel Jóa Kúld. Hvar var Eydís? Örugglega í eldhúsinu að hjálpa til. Svo eru þarna í byrjun skot frá árshátið Grunnskólans í Stykkishólmi, sérstaklega af 66-67 árgerðinni (legends eins og Hrefna Giss,Gúgú, Lalli Hannesar og Séra Lúlla tróðu upp) og svo af 70 árgerðinni víðfrægu.

Heimsfrumsýning á bloggi Jólrúnar:&amp;lt;/a&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;/div&amp;gt;&amp;lt;div&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;/div&amp;gt;&amp;lt;div&amp;gt;Auðvitað ber að þakka myndatökumanninum kærlega fyrir að taka upp öll þessi frábæru myndskeið. Pabbi, þú ert BESTUR!&amp;lt;/div&amp;gt;&amp;lt;div&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;/div&amp;gt;&amp;lt;div&amp;gt;Sólrún miðjubarn&amp;lt;span&amp;gt;:haha:&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;/div&amp;gt;&amp;lt;/body&amp;gt;

Ég vil þakka myndatökumanninum kærlega fyrir að hafa varðveitt þessar frábæru minningar. Pabbi: YOU ROCK!

Sólrún miðjubarn:haha:

Sjúklingar og sigur

Sun, 18 Mar 2012 21:23:17 GMT

Það helsta er að frétta að C-sveit SK sigraði í Nótunni í dag! Þetta þýðir að Björg Steinunn og margir af hennar félögum hafa sigrað tvö ár í röð! Eða hreinlega alltaf sigrað, þar sem að Nótan hefur bara verið haldin tvisvar. Þetta kom mér ekkert á óvart. Ég held að þó að Össur myndi senda allar hljómsveitirnar sínar í keppnina myndu þær allar fara með sigur af hólmi. Kalt mat. Ískalt. Alls ekkert hlutdrægt:)

En best að hætta þessu monti og væla smá í staðinn. Kiddú er búin að vera hundlasin síðan á fimmtudagskvöld og ég hef ekkert verið sú hressasta lengur. Ég velti fyrir mér hvernig fólk fór að fyrir tíma hitalækkandi lyfja. Kristrún er nefnilega alveg þokkalega hress eftir stílainntöku en svo þegar áhrifin fara þverrandi versnar heldur betur í því. Við höfum samt dröslað henni með okkur í afmæli báða dagana og sýnist að henni hafi ekki orðið meint af. Veit hins vegar ekki með hina afmælisgestina.

Jólrún óhressa dröslaði sjálfri sér á skemmtikvöld starfsmanna Borgó og smellti þar mynd af þessum skvísum á nýja i-phone-inn:

Nýjasta týpan af i-phone er greinilega fullkomnari en ég hélt, því að myndavélin er ekki bara betri en á gömlu týpunni, heldur les þessi líka hugsanir. Skemmtilegur fítus.

Mér sýnist líka að hann lesi áru fólks. Ári eru þessar eitthvað sætar á leiðinni á djammið:

Fjórum sekúndubrotum síðar kom ónefndur íþróttakennari hlaupandi í flasið á þeim með logandi lúkuna og slökkti elda í snjónum. 12 sekúndum síðar rann í hlaðið leigubíll og braut um leið dýrmæta flösku sem hafði legið í kæli í snjónum. Ævintýrin gerast enn. Fleiri sögur af þessu flandri á ég þó ekki því að ég hafði mig á brott um leið og búið var að sporðrenna matnum. Tja....ég atti reyndar kappi við aðra starfsmenn í spurningaleik nokkrum og hafði þar auðvitað sigur. Ég lenti í bráðabana við Palla í enskudeildinni, sem sýnir bara hvað deild er gáfuðust. Langlanglanglaaaaang...gáfuðust.

Dönskudeildin er frekar gáfuð líka. Í hrekkjalómaleiknum í vikunni var mér falið að gera Ásu lífið leitt. Ég tók hænuegg og þakti það súkkulaði, pakkaði inn í páskaeggjapappír og setti orðsendingu hjá: "Kíktu á málsháttinn!" Konan var illa brennd eftir andstyggileg skeyti frá hrekkjalómnum daginn áður og taldi að búið væri að koma sprengju fyrir inni í egginu. Í stað þess að fá innvolsið yfir fínu dragtina eða gljáfagra dönskustílana, skar daman eggið í tvennt með borðhníf. Svekkelsi dagsins! Hér er eggið fagra degi síðar:

Was ist denn los? Egglos?

Ég fékk samt eitthvað fyrir minn snúð þegar ég horfði á eftir Ásu ganga eftir allri þriðju hæðinni með "SEXY" á bakinu. Hún varð hins vegar frekar snúðug. En það jafnaði sig fljótt. Hver getur verið reiður við Jólrúnu...lengi?

Jæja, þá er hósta- og horsinfónían byrjuð. Ef það væri keppt í henni á Nótunni myndi Kiddú vinna einleikarakeppnina. Fyrir lengra komna. Hún hóstaði sig í svefn í tvo tíma í gærkvöld og virðist ætla að gera það sama í kvöld. Elsku litla skinnið. Ég vona að þetta fari að lagast. Ég þakka samt innilega fyrir að hún er veik um þessa helgi en ekki þá næstu. Fermingardagur Bjargar Steinunnar nálgast nefnilega óðfluga. Ég er ekkert voðalega stressuð. Gunni sér um helminginn á móti mér og ég þarf bara að baka nokkra kökuræfla. Svo þarf reyndar að skreyta þennan sal en við ætlum nú ekkert að missa okkur í því. Þetta verður örugglega bara kósý. Hér er mynd af ófermdri Gunnarsdóttur og litla kjúklingnum slash sjúklingnum:

Bröggsí greinilega að reyna að kenna Kristrúnu að pósa. Æ fónninn sá um varalitinn.

Vona að ég sjái mér fært að henda inn nokkrum línum um fermingarundirbúninginn áður en Björgin verður endanlega gefin Guði. Eða whatever.

Gangið á Guðs vegum.

Sóla ÆFÓN:haha:

Ekki fréttir...eða hvað?

Tue, 13 Mar 2012 22:45:26 GMT

Tíminn flýgur allt of hratt og núna er rúm vika síðan ég bloggaði síðast. Ég var samt með mjög margar skemmtilegar hugmyndir í hausnum í vikunni. Hins vegar man ég þær ekki akkúrat núna þegar ég finn mig knúna til þess að segja eitthvað gáfulegt eftir svona langa fjarveru. Þetta er allt saman spurning um stuuuuðið!

Reyndar verður stuð uppi í skóla á morgun og hinn því að hrekkjalómadagarnir eru að byrja. Við sem sagt drógum um hvaða vinnufélaga við fengjum að hrekkja. Atkvæðagreiðslan var leynileg en ég var alla vega mjög heppin með fórnarlamb. Ég ískra af spenningi yfir því að hefjast handa! Margir vinnufélagar mínir hafa komið til mín í dag til þess að leita ráða, enda eru ég og Ásta þekktar sem hinir alræmdu vinnustaðagrínarar. Ég gaf nokkur ráð en hyggst svo sitja á þeim bestu. Eini gallinn við þennan leik er að ég mun verða hrekkt líka. Það þoli ég engan veginn.

Hjörtur kom heim frá USA í morgun eftir viku dvöl við mikinn fögnuð stelpnanna á heimilinu. Kisi var dálítið spenntur líka. Þær rétt náðu að smella kossi á pabbann áður en farið var að kíkja ofan í pokana eftir einhverju góðgæti. Nærföt og nammi slógu í gegn. Klassík. Gamli kom gömlu, lítillátu konunni á óvart með því að henda í hana nýjustu týpunni af I-phone! Wtf? Aldrei langað í svona dót og myndi aldrei kaupa mér slíkt apparat sjálf. En eftir samtal við Lúllu systur í kvöld veit ég að þetta er besta gjöf sem hægt er að fá. Ég sé alla vega fram á að vera alltaf með ágætis myndavél við höndina og þá getur maður örbloggað uppi í sveit þegar andinn kemur yfir mann. Live from Berserkjahraun! Ég er konan sem þráttaði við Hjört um nauðsyn þess að kaupa uppþvottavél á heimilið. Ég var nú ekkert gefin fyrir svona óþarfa en Hjörtur þráaðist við og kom með eina krómaða á bakinu heim korteri eftir að ég hafði slegið hnefanum í borðið og sagt: "No, nay, NEVER!" Aldrei hlustað á mig og mínar skoðanir. Sem betur fer auðvitað, því að uppþvottavélin er uppáhaldstækið mitt í öllum heiminum!

Mjá...that's all folks.

Með Makkakveðju

Zole Jobs:haha:

Bravissimo!

Sun, 04 Mar 2012 21:45:30 GMT

Bráðskemmtileg helgi að baki. Við vorum að koma af 45 ára hátíðartónleikum Skólahljómsveitar Kópavogs. Þeir voru haldnir í Eldborg í Hörpunni, hvorki meira né minna. Já, fyrir fullum sal! Við fengum þessi fínu sæti fremst uppi á efstu svölunum. Þar var gott að sitja með eina tveggja ára skottu í fanginu. Hér sést í Kiddú, Diddú, Helgu, Óla afa, Gunna og Ömmu Hakkinen. Sá eini sem er í felum er Hjörtur:

Allir voða spenntir að bíða eftir því að tónleikarnir hefjist!

Ég náði líka að smella mynd af Hirti og örverpinu, sem er lifandi eftirmynd föður síns:

Krúttleg feðgin, eh?

Krakkarnir í sveitunum þremur spiluðu eins og englar, þó að C-sveitin væri auðvitað að takast á við erfiðustu lögin. Svona var útsýnið af svölunum hjá okkur:

Þessi mynd er tekin rétt áður en sveitin byrjaði að spila, eins og sést á stöðu stjórnandans. Tóndæmi er neðst hér í blogginu.

Auðvitað beindust augu manns helst að frumburðinum sjálfum (þó að eyrun væru full af blandi í poka frá allri hljómsveitinni) og því var gott að hafa góða myndavélarlinsu. Hér sjást nokkrar þekktar básúnur:

Björg mín básúna er efst til vinstri (í kjól af móður sinni...what else?), síðan Siggi básúna (bekkjarbróðir hennar), því næst Hallgrímur Ástuson básúna (líka bekkjarbróðir og auðvitað aldarvinur) og að lokum Hjörtur básúna. Nei, ekki stjúpfaðir hennar. Hljómsveitin spilaði öll snilldarvel!

Gærdagurinn var líka skemmtilegur. Sigrún Björk fékk góða gesti í heimsókn, sjálfar ofurstelpurnar Stefaníu og Kristjönu. Hér sjást systurnar með vinkonunum úti að leika í "góða" veðrinu:

Sigrún, Kristrún, Stefanía og Kristjana. Aðalsteinn Ástuson sjálfur kíkti síðan í heimsókn seinna um daginn.

Um kvöldið komu svo alltof sjaldséðir hvítir hrafnar í heimsókn: Hulda og Guy! Þau mættu stundvíslega í matinn klukkan 6 og var boðið upp á hjemmelavet sushi:

Smakkaðist mjög vel þó ég segi sjálf frá.

Við sátum sem límd við borðhaldið frá sex til ellefu um kvöldið og kjöftuðum um heima og geima. Við vinkonurnar rétt náðum að tylla okkur niður fyrir myndatöku inni í stofu áður en við festumst í eldhúskróknum með útsýni yfir Esjuna. Hér eru gömlu vinkonurnar, alveg hæstánægðar með endurfundina:

Takið eftir smekklegri bleyjunni í vinstri hönd gestgjafans. Hulda Karen var frumkvöðull í enskudeildinni í Borgó og setti svo sannarlega tóninn fyrir það sem koma skyldi. Fyrir það verðum við henni að eilífu þakklátar! Því miður klikkaði ég á því að taka mynd af Hirti og Guy saman, en það verður þá bara gert næst. Já, nú mun ekki líða svona langt á milli hittings!

Það held ég nú. Það er hægt að vera svo þakklátur fyrir margt. Frábær og dugleg börn, besta eiginmann í heimi, langbesta lúðrasveitarstjórnanda landsins, æðislega vini og geðveikt krúttlegan kött (Kisi, I love you!).

Að lokum býð ég upp á eitt nett tóndæmi úr Hörpunni í dag:

</a></span></div><div><br /></div><div>Njótið vel!</div><div><br /></div><div>Sólrún SK aðdáandi!<span>:haha:</span></div></body>

Njótið vel!

Sólrún SK:haha:

Búningamyndir

Sat, 25 Feb 2012 21:42:44 GMT

Góður dagur í dag: 25. febrúar. Pabbi og Svala móða (móðursystir) eiga afmæli. Vöfflur og Baileyskaka leka út um eyrun á mér, í bland við sushi og páskabjór. Burp.

En ég var búin að lofa myndum úr sixties partýinu góða þannig að hér koma þær, í bland við fjölskyldumyndir auðvitað.

Fyrsta ber að nefna gömlu geitina, hana Jólrúnu Bjórlafsdóttur Kúl(d). Hún (aka ég) vippaði sér í kjól sem Björg Steinunn var í á 12 ára afmælinu sínu. Hann passaði reyndar engan veginn fyrir ári síðan þegar barmurinn var í D eða jafnvel E en núna mjólka ég heldur minna og er komin í sömu brjóstahaldarastærð og ég var í 8 ára. Ég gerði tilraun til þess að túbera hárið en þegar stefndi í stórslys var ég fljót að grafa upp gamalt hárband frá stelpunum og málið dautt. Hjörtur valdi mynd af mér sem honum þótti best og leyfði ég honum að ráða, því að betur sjá augu en auga. Ég er sko eineygð. Hann fiktaði mikið í henni í einhverju myndforriti í nýja Makkanum (mikið leynimakk) og hér er útkoman:

Jú jú, vafði um mig þokuslæðingi, stækkaði nefið, lengdi hökuna, bætti við hrukkum, gerði eyrun útstæðari, pósuna hoknari og dró gardínurnar frá. The wonders of photoshop!

Gellurnar í partýinu voru hvor annarri fegurri:

Ása Bók, Guðrún Raun, Steina Stæ og Inga Ísl!

Hér eru svo Guðrún List og Magga Mist! "Juuu...er Don Draper alveg að fara yfir um?"

Gestgjafinn sjálfur, hún Listveig aka Kristveig átti nú samt kjól kvöldsins:

Rauði krossinn sér um sína! Lítið á veitingarnar. Þetta kom hún Pálína með!

Svo er það alltaf einhver sem stelur senunni...Pick the odd one out:

Þórkatla Fél, Steina Stæ, Bára Bók og Erla Skrif. Bára var náttúrulega óþekkjanleg í sínu uppreisnargjarna 68 átfitti! Mastercard er fyrir allt annað.

Öskudagurinn er svo að segja nýbúinn líka og þá fóru stelpurnar mínar í fínu fötin sín. Planið var að setja Kristrúnu combobreaker EKKI í stelpulegan búning og þóttist ég nú alveg viss um að rétt rúmlega tveggja ára barnið vildi vera í hvaða búning sem er á leikskólanum. Hann Viddi í Toy Story er flottur fýr, en Kristrún tók alveg agalegt bræðiskast þegar ég reyndi að koma henni í kúrekabúninginn. Lafmóð og löðursveitt móðirin ákvað að bjóða upp á málamiðlun og spurði hvort hún vildi vera kanína. Þá er ég ekki að tala um svona Playboy kanínubúning fyrir 2-4 ára úr Partýbúðinni, merktum "Pornstar in training." Nei, bara venjuleg, loðin og krúttleg kanína, týpískur UNISEX búningur. "Neibb!" Þá var bara að kíkja inn í prinsessuskápinn stóra og finna skásta búninginn þar. Ég bauð henni upp á ÁLFAPRINSESSU og þá stökk tveggja ára trítillinn upp með öskudagsbros á vör og augun ljómuðu eins og VÍS endurskinsmerki á myrkum vetrarmorgni. Hún fór alsæl í leikskólann í Skellubjöllubúning og blandaði sér hamingjusöm í hóp allra hinna Disneyprinsessanna á Dvergadeildinni. Það er gott að kunna rulluna sína upp á hár frá unga aldri.

Björg Steinunn er sko alls ekki vaxin upp úr Öskudeginum og fór um allar sveitir (búðir) á Öskudaginn sem Rauðhetta litla. Hún hafði mikið upp úr krúttlegu krafsinu (heilan Bónuspoka) og hefur matarlystin ekki verið upp á marga fiska síðan.

Helga Rún hélt meira upp á Sprengidaginn en Öskudaginn og mætti sársoltin í saltkjöt og baunir hjá pabba og kvennafansinum síðasta þriðjudag. Til þess að tryggja að liðið spryngi endanlega var boðið upp á súkkulaðifondue með ávöxtum og tóku allir vel á því, ekki síst Helgan:

Takið samt eftir því hvað hún er mikill námshaus. Hér er hún með nefið ofan í mannkynssögunni og gefur sér varla tíma til þess að dýfa ávöxtum ofan í súkkulaðisósu. Ég lýg því reyndar. Daman er kurteis og lagði frá sér bókina þegar búið var að segja "gjörið þið svo vel." Hún hlýtur að hafa massað þetta próf með allt þetta C vítamín í kroppnum!

Það er óskrifuð bloggregla að setja alltaf inn ljótustu myndina efst og enda svo á þeim krúttlegustu. Hér er því fótósjoppuð mynd af yngstu krílunum mínum. Kristrún var í raun í sjóræningjabúning með stórt sverð og krók og Sigrún var skæruliði með hríðskotabyssu. Það er líka miklu meira töff og þroskandi en einhverjir hundleiðinlegir prinsessubúningar.

Skellibjalla, Tíana og froskurinn glaði :)

Eigið góða helgar-rest (það er best)!

Jóla Bjórlafs:haha:

Biðin - myndband við lagið!

Tue, 21 Feb 2012 21:48:42 GMT

Ég minntist á ljóðið við lagið hans Sigga Björns í minningargreininni um Ingu ömmu. Í fyrsta sinn sem ég heyrði þetta lag varð ég gagntekin, því að ég áttaði mig strax á því að það var samið um hana ömmu mína og hafði jafnframt sterka skírskotun í líf mömmu minnar og það sem framtíðin hefði getað borið í skauti sér. Það sem HÚN óttaðist eflaust að yrði hennar framtíð. Siggi og hin systkini mömmu vísuðu líka í þetta lag og ljóð í þeirra minningargrein og þar var það tileinkað ömmu (mömmu þeirra) og svo mörgum öðrum konum af hennar kynslóð. "Ævin öll fór í að standa sína plikt."

Mig langaði mikið til þess að búa til myndband við þetta lag, en sem betur fer tók Siggi það sjálfur í sínar hendur eftir jarðarför móður sinnar. Hann hefur verið ótrúlega ötull við að taka myndband af öllu mögulegu og ómögulegu síðustu 30 árin og gat því valið úr safni sínu skot af ömmu sem pössuðu við lagið og textann. Í myndbandinu sjást líka skot af fleirum sem látnir eru, svo sem Magnúsi langafa á Flateyri, mömmu, og Lilju skó, vinkonu ömmu og mömmu. Hún dó sama dag og hún Sigrún Björk mín fæddist, 17. október 2005. Tilviljun ... eða mamma að plögga eitthvað skýjum ofar?

Alla vega...myndbandið er klárt við nokkurra ára gamalt lag. Hér er textinn og fyrir neðan textann er svo myndbandið. Ég finn alls kyns tilfinningar hríslast um líkamann þegar ég hlusta á þetta lag og horfi á myndskeiðin af ömmu á Flateyri og öðru fólki sem farið er. Gleði og sorg og allt þar á milli. Textinn er þó ósköp dapurlegur, en svo sannur:

Biðin (lag, texti og flutningur: Siggi Björns trúbador)

Sú gamla er á fótum,
kaffið orðið klárt.
Lífið bara strembið,
og löngum verið sárt.
Horfir út um eldhúsgluggann,
...kirkjuturnsins hrafn.
Hugurinn reikar um minninganna safn.

Alein í hreiðrinu,
enginn lengur hér.
Ungarnir flognir,
og sjaldan hún þá sér.
Biturleikinn nagar sig,
fast í hennar gigt.
Ævin öll fór í að standa sína plikt.

Það er sárt að sitja ein
og sjá bara vonir sem brustu.
Það er sárt að sitja ein og bíða...bíða

Hún var einu sinni ung,
hve allt var létt og bjart.
Undarlega falleg,
og hárið síða svart.
Framtíðin, sem hjá öðrum,
óskrifað blað.
Það er skrítið með allt krafsið sem seinna fór á það.

Það er sárt að sitja ein
og sjá bara vonir sem brustu.
Það er sárt að sitja ein og bíða...bíða

</a></span><br /></div><div><br /></div><div>Takk fyrir að horfa.</div><div><br /></div><div>Sólrún Inga...amma<span>:haha:</span></div><div><br /></div></body>

Kær kveðja

Sólrún Inga...amma

Myndarfólk

Sat, 18 Feb 2012 22:45:18 GMT

Ég lofaði myndum í þarsíðasta bloggi og stóð aldeilis ekki við það loforð, enda mjög upptekin af því að skúbba ömmufréttinni! Ég finn mig því knúna til þess að henda inn myndum seint á laugardagskvöldi í stað þess að grynnka enn frekar á tímaritgerðarbunkanum. Ég er nú búin að dunda mér við ritgerðayfirferð síðustu tvo tímana þannig að ég má alveg dútla við eitthvað annað fyrir svefninn.

Hér er mynd af Eurovision aðdáendum númer eitt:

Hjörtur "Óskar Hjálmtýsson" eins og hann kallar sig, alveg sjúkur í gæðapoppið sem úrslitaþáttur Evróvisjón á Íslandi bauð upp á í Eldborg. Við hlið hans er Kristrún "Ópal" Hjartardóttir sem dansaði eins og óð væri þegar lagið "Stattu upp" ómaði víða í stofunni (erum sko með víðóma hátalara, mjög ruglandi). Sigrún "Heiða" Hjartardóttir (öðru nafni Tiana prinsessa) sem hélt með laginu með Heiðu og hinni (Árný eða eitthvað), situr svo á milli yngstu og elstu systra sinna, ánægð með popp í skál og sódavatn á kantinum. Helga "Regína" Hjartardóttir er talin upp síðust, en hún fór á flikk flakki um stofuna þegar Regína söng skemmtilegan ErrogBé smell í Evróvisjón. Á myndina vantar Hörpu Lindström sem er auðvitað í Svíþjóð, Björgu Steinunni sem er auðvitað ekki heima hjá sér um helgar (í æfingabúðum, kirkjubúðum, fatabúðum eða í föðurhúsum) og Kisa Jackson sem fílar bara amerískt iðnaðarpopp frá Seattle.

Til þess að fegra þessa færslu enn frekar er ekki úr vegi að birta eina mynd af myndarhjónunum Þorsteini og Ástu, ásamt Ríkharði ljónshjarta:

Steini er með klassískan "djöfull-er-ég-vel-giftur" svip, Ásta með landsþekktan "helvíti-er-Steini-vel-giftur" svip og Ríkharður er með þetta dæmigerða undrunar ungbarnalúkk: "Hvers vegna í ósköpunum getur mamma aldrei verið eðlileg á myndum?"

Núbb...í síðustu viku voru svokallaðir Skóhlífadagar í Borgó. Þá er engin hefðbundin kennsla, en í staðinn er boðið upp á námskeið og ferðir af ýmsum toga. Þar sem Síamstvíburi minn er í fæðingar, sorgar og sjúkraorlofi skráði ég mig ekki fyrir neinu námskeiði. Í staðinn var ég skráð í skíðaferð með nemendum sem mér leist nú alveg þokkalega vel á, enda hef ég ekkert farið á skíði í vetur. Því miður var veðrið ekki nógu gott þannig að í staðinn var gripið til þess ráðs að fara í gönguferð upp á Þorbjörn og dúlla sér svo í Bláa lóninu. Ekki leiðinleg ferð, sérstaklega vegna þess að með í för voru frábærir kennarar og þessi sæta, litla hnáta:

Mússímús...! Það er ekki amalegt að fá tækifæri til þess að fara með elstu dótturinni í fjallgöngu og í lónið og báðar á kaupi! Ég er auðvitað á mínu kennarakaupi og Helga Rún fékk 5 íþróttamætingar fyrir þessa skemmtun! Hér er Helga í Bláa lóninu, íbyggin á svip, örugglega að hugsa um allar íþróttamætingarnar sem hún er að græða "as we speak."

"Lífið er ljúft...."

Hér er svo mynd af skemmtilegu kennurunum í tvíhöfðakeppni:

Ég er klárlega vöðvastæltust!! Not:) Inga Lára, Jóhanna, moi og Halla Karen. Awesome girls!

Í gær fór ég út á lífið, svei mér þá. Það er hugsanlega árlegur viðburður...eða varla það? Öllum kvenkyns starfsmönnum Borgó var boðið í sixties partý til einnar kennslukonunnar. Það var ótrúlega gaman að sjá flottu samstarfskonurnar verða að glæsilegum, prúðbúnum, heimavinnandi húsmæðrum. Þær voru eins og klipptar út úr Mad Men þáttunum! Ég tók fullt af myndum en tókst að gleyma vélinni í bílnum hjá Lilju ensku þannig að þær myndir verða bara sýndar næst. Þetta er nýji stíllinn: Segja frá einhverju markverðu og birta myndirnar viku síðar.

Jebbjebb...eigið góðan konudag og bolludag. Hvur veit nema að ég bloggi á sprengidag?

Luv

Sóla sixties:haha: