...alla vega ekki til lukku fyrir strákana okkar. Tökum bronsið í staðinn!

Fjölskyldan var líka afskaplega löt í morgun.  Við vöknuðum ekki fyrr en hálf ellefu og það var Sigrún Björk sem átti heiðurinn af því að fara fyrst á fætur.  Svo þurfti að vekja Kristrúnu Eir eins og vanalega, en hún vill helst ekki opna augun fyrr en í fyrsta lagi upp úr klukkan tíu á morgnana.  Hjörtur spurði mig hvenær hún hefði sofnað í gær og ég hafði eiginlega ekki hugmynd um það. Við fórum upp í rúm um miðnættið og Kristrún beint á spena og svo hef ég bara sofnað fljótlega eftir það því að Hirti fannst hann heyra einhver soghljóð um eittleytið þegar hann fór í háttinn. Það er engin hætta á að ég rúlli mér yfir hana í svefni. Það getur ekki gerst nema að foreldrar séu drukknir og það vildi svo vel til að ég var edrú í gærkvöld, aldrei þessu vant (múahahaha).  Kvenlegur hroki þess sem er bæði með leg og júgur veldur því að föðurnum er ekki treyst eins vel. Ef Kristrún er staðsett á milli okkar tek ég alltaf ósjálfráða kung fu varnarhreyfingu þegar ég heyri Hjört bylta sér. Kvenremban alveg að drepa mig!

Ég hljóp í fyrsta sinn eftir sprautuna í morgun og gekk bara vel. Sjúkraþjálfarinn leyfði heila fimm kílómetra og ég naut þess að hlaupa verkjalaust á milli hrímaðra trjánna í Elliðaárdalnum.  Ég rakst meira að segja á pabba niður í dal sem var í kraftgöngu, svona að hita sig upp fyrir leikinn.  Dúgglegur hann pabbi.

Hjörtur aparass vill greinilega stækka minn aparass enn meira því að hann gaf mér bland í poka. Ekki sprite við vodka eða greip við gin heldur alvöru bland með bombum og karamellum sem ég hakka í mig eins og enginn sé morgundagurinn.  Það er eins gott að ég fari að hlaupa lengra á næstunni!

Tíminn líður allt of hratt. Ég hélt að ég hefði farið á bókasafnið síðasta í byrjun janúar en þegar ég skrapp þangað áðan til þess að skila bókunum og fá nýjar var komin 2700 króna skuld á þessar 8 barnabækur sem við vorum með í láni. Þá hafði ég verið þarna síðast um miðjan desember. Áður en ég veit af verður Kristrún Eir byrjuð í skóla og ekkert dú dú dí dí da da lengur!

Hmmm...fékk einmitt gjöf frá VÍS í gær í tilefni þess að ég á stórafmæli á árinu: Fína blöðru með mjög hárri tölu og tvo leikhúsmiða á FAUST!  Næs!  Verst að ég er svo mikil ungamamma og algjörlega ómissandi að ég get ekki hugsað mér að vera í burtu frá Kristrúnu í 3 tíma að kvöldi til, þegar hún vakir mikið og þarf að staupa sig mjög reglulega.  Ég gaf því bara Bjössa og Ernu miðana, enda hafa þau gaukað að okkur ófáum leikhúsmiðunum í gegnum tíðina.  Svo elduðu þau svo assgoti góðan mat handa okkur í gær. Hann er einmitt á lærunum og rassinum á mér núna, ho ho ho.  Speaking of which:

"Life is like a jar of jalapenos .  What you do today, might burn your ass tomorrow."

Nokkur sannleikur í þessu. Þess vegna ætla ég að hætta að borða nammi núna og gefa Hirti restina. Hann er að hlaupa yfir 40 kílómetra á viku og er á góðri leið með að verða slank og elegant.  Æ...kannski ég fái mér eina Freyju karamellu í viðbót. Síðan er ég hætt.

Laugardagar eru nammidagar!

Sóla sælgætisgrís